وقتی شرف نداری، یه تیکه قبر نداری
۱۴۰۴ انقلاب ملی شیر و خورشید
انقلاب ملی شیر و خورشید پس از پیامهای شاهزاده رضا پهلوی در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ برای گذار از جمهوری اسلامی و بازگشت به حاکمیت ملی مطرح شده است. اصول و ویژگیهای کلیدی این جنبش بر اساس بیانیههای موجود عبارتند از: اصول چهارگانه: حفظ تمامیت ارضی ایران، دموکراسی سکولار بر پایه حقوق بشر، آزادیهای فردی، و برابری همه شهروندان در پیشگاه قانون. نمادگرایی: استفاده از نشان شیر و خورشید به عنوان نمادی از هویت ملی تاریخی ایران و پیوند میان فرهنگهای کهن و حاکمیت ملی است. هدف سیاسی: تلاش برای ایجاد یک چتر بزرگ سیاسی که تمامی نیروهای آزادیخواه و سکولار را برای فروپاشی نظام فعلی متحد کند.پشتیبانی بینالمللی: حامیان این جنبش مدعی برگزاری راهپیماییهای گسترده در شهرهای مختلف جهان (مانند تورنتو با حضور صدها هزار نفر) برای حمایت از بازگشت حاکمیت ملی به ایران هستند.
ایرانیان خارج از کشور
نقش دیاسپورای ایرانی در شعار دادن علیه جمهوری اسلامی، فراتر از یک فریاد اعتراضی، به عنوان پژواک بینالمللی صدای مردم داخل کشور عمل میکند. ایرانیان خارج از کشور با تجمعات گسترده در پایتختهای جهان و سر دادن شعارها، افکار عمومی و دولتهای غربی را با مطالبات داخل ایران همراه میکنند. این شعارها با استفاده از قدرت شبکههای اجتماعی، توجه رسانههای جهانی را جلب کرده و به ابزاری برای فشار سیاسی و دیپلماتیک بر حکومت ایران تبدیل شدهاند.
داخل کشور
در داخل ایران (کانونهای اصلی)دانشگاهها: به عنوان سنگر اصلی اعتراضات، از جمله دانشگاه تهران، شریف، پلیتکنیک، خواجه نصیر و دانشگاه صنعتی اصفهان، محل تجمعات دانشجویی و شعارهای تند علیه کل نظام بودهاند.خیابانها و میادین شهرهای بزرگ: از میدان انقلاب و آزادی در تهران گرفته تا شهرهای کرج، شیراز، اصفهان و مشهد.شهرهای کوچک و مناطق مرزی: مناطقی مانند ملکشاهی در ایلام، ازنا در لرستان، و عیدگاه در زاهدان که به کانونهای پرشور اعتراضی تبدیل شدند.پشتبامها و پنجرهها: سر دادن شعارهای شبانه از پنجره خانهها و پشتبامها به شکلی فراگیر در محلههای مختلف.
شعار
بیان اعتراضی کلامی، نوشتاری یا جمعی که بهعنوان متن اصلی شعار ثبت میشود.
وقتی شرف نداری، یه تیکه قبر نداری
۱۴۰۴ انقلاب ملی شیر و خورشید
انقلاب ملی شیر و خورشید پس از پیامهای شاهزاده رضا پهلوی در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ برای گذار از جمهوری اسلامی و بازگشت به حاکمیت ملی مطرح شده است. اصول و ویژگیهای کلیدی این جنبش بر اساس بیانیههای موجود عبارتند از: اصول چهارگانه: حفظ تمامیت ارضی ایران، دموکراسی سکولار بر پایه حقوق بشر، آزادیهای فردی، و برابری همه شهروندان در پیشگاه قانون. نمادگرایی: استفاده از نشان شیر و خورشید به عنوان نمادی از هویت ملی تاریخی ایران و پیوند میان فرهنگهای کهن و حاکمیت ملی است. هدف سیاسی: تلاش برای ایجاد یک چتر بزرگ سیاسی که تمامی نیروهای آزادیخواه و سکولار را برای فروپاشی نظام فعلی متحد کند.پشتیبانی بینالمللی: حامیان این جنبش مدعی برگزاری راهپیماییهای گسترده در شهرهای مختلف جهان (مانند تورنتو با حضور صدها هزار نفر) برای حمایت از بازگشت حاکمیت ملی به ایران هستند.
ایرانیان خارج از کشور
نقش دیاسپورای ایرانی در شعار دادن علیه جمهوری اسلامی، فراتر از یک فریاد اعتراضی، به عنوان پژواک بینالمللی صدای مردم داخل کشور عمل میکند. ایرانیان خارج از کشور با تجمعات گسترده در پایتختهای جهان و سر دادن شعارها، افکار عمومی و دولتهای غربی را با مطالبات داخل ایران همراه میکنند. این شعارها با استفاده از قدرت شبکههای اجتماعی، توجه رسانههای جهانی را جلب کرده و به ابزاری برای فشار سیاسی و دیپلماتیک بر حکومت ایران تبدیل شدهاند.
داخل کشور
در داخل ایران (کانونهای اصلی)دانشگاهها: به عنوان سنگر اصلی اعتراضات، از جمله دانشگاه تهران، شریف، پلیتکنیک، خواجه نصیر و دانشگاه صنعتی اصفهان، محل تجمعات دانشجویی و شعارهای تند علیه کل نظام بودهاند.خیابانها و میادین شهرهای بزرگ: از میدان انقلاب و آزادی در تهران گرفته تا شهرهای کرج، شیراز، اصفهان و مشهد.شهرهای کوچک و مناطق مرزی: مناطقی مانند ملکشاهی در ایلام، ازنا در لرستان، و عیدگاه در زاهدان که به کانونهای پرشور اعتراضی تبدیل شدند.پشتبامها و پنجرهها: سر دادن شعارهای شبانه از پنجره خانهها و پشتبامها به شکلی فراگیر در محلههای مختلف.
شعار
بیان اعتراضی کلامی، نوشتاری یا جمعی که بهعنوان متن اصلی شعار ثبت میشود.